Japan

Hiernaast staat "de zon schijnt" in het Japans. Uit te spreken als "Nico", jawel!

Dit is mij ooit verteld door een Japanse fotograaf die ik bij de Schiefe Ebene ontmoette. Hij reisde door Europa om stoomtreinen te fotograferen. Vanuit Japan stuurde hij me later twee tijdschriften waar fraaie foto's van hem in stonden. Niet alleen van de Schiefe Ebene maar ook van de Stoomtram Hoorn-Medemblik.

Shin Kan Sen (新 幹 線) = trein die zo snel is als een kogel.

De zon schijnt!
In het Chinees ziet mijn naam er zo 你高 uit.

Ik word graag in het zonnetje gezet, maar dit is een beetje overdreven: in Japan hebben ze een heel station naar mij genoemd! Dit station is ontworpen door de beroemde Amerikaanse architect Frank Lloyd Wright.
Foto's Peter van Vonderen (9 april 2005) en Gerard van Wieringen (24 februari 2004).

Het lijnenstelsel in Tokyo. Meer spoorkaarten.

Een Japanse Koploper. Dit is een JR East class 351 "Super Asuza", die sinds 1995 rijdt tussen Tokyo en Matsumoto. Over de afstand van 225 km doet deze kantelbaktrein iets meer dan 2½ uur. Er bestaat een versie met acht en een versie met vier rijtuigen. Tot Matsumoto rijden deze gecombineerd, daarna gaat het achtdelige treinstel verder over het 70 km lange traject naar Minami Otari. Al sinds 1967 kennen de Japanse spoorwegen treinstellen met doorloopkoppen. Deze foto is omstreeks 2005 gemaakt door de zus van William Jonker.

Citaat uit het NVBS-maandblad Op de Rails 2007-4, blz. 154: "De NS-doorloopkop heeft geen navolging gevonden."
Mailtje naar de redactie van Op de Rails: "Kijk eens naar de Japanse Super Asuza." Maar hierop is door de toenmalige redactie van dit blad (Frits van der Gragt) niet gereageerd. Ook de Deense Lyntog Ma 460 had trouwens al een doorloopkop, lang voordat de Koploper zelfs maar was ontworpen.

Gratis trein bij twee blikjes cola! Wie goed luistert hoort het woord "Shinkansen" voorbij komen.

Eten met stokjes

Met stokjes eten: ik kan dat! Alleen met die enorme opschepstokken moet ik nog leren omgaan. In Chinese restaurants vraag ik meestal om stokjes, maar ik ben weleens bij een Chinees geweest die zo chic was dat ze daar geen stokjes hadden. Ik moest maar met mes en vork eten. Het plaatje hieronder zat bij stokjes uit een Japans restaurant. Stokjes was je trouwens niet af: die worden na het eten weggegooid.

Kawagoe, mei 2007. Dit is een toeristenplaatsje in de provincie Saitama, bekend om de oude houten toren met klok.

Bato, oktober 2009. Bato maakt tegenwoordig deel uit van de gemeente Nakagawa,
maar de putdeksels heeft men nog niet aangepast. Foto's Peter van Vonderen.

Spoor ZZ, schaal 1:300, spoorwijdte 4,8 mm. Dit is een model van de eerste generatie Japanse kogeltreinen: de Shinkansen "Hikari" uit 1964. En het rijdt nog ook! Het motortje wordt aangedreven door een knoopcel (rechts op de foto). Het in elkaar zetten is dankzij de heldere gebruiksaanwijzing niet moeilijk. Er zijn verschillende modellen te koop, inclusief perronnetje, maar rails zijn niet los leverbaar. Je moet het dus doen met het ovaal dat bij zo'n treintje wordt geleverd, of zelf gaan knutselen. Of gewoon in een vitrine zetten. Er bestaan trouwens ook motorloze modellen.

Bullet Trains.. Door Brian Solomon. MBI Publishing Company, 2001. ISBN 0760307687. Het Japanse woord Shinkansen betekent Bullet Train (kogeltrein). Op het omslag staat een Shinkansen "Hikari", het oudste model uit 1964. In het boek komen ook allerlei andere snelle treinen voorbij, zoals de TGV en de ICE, maar we zien zelfs een foto van de gestroomlijnde "Mallard", die in 1938 het snelheidsrecord voor stoomlocomotieven vestigde.

Hogesnelheidslijnen. Door Henry van Amstel. Uitg. Uquilair 2007. ISBN 9071513629.

Japan nam in 1964 de eerste hogesnelheidslijn in dienst. Frankrijk volgde in 1981 en Duitsland weer tien jaar later. In dit boek worden zowel de geschiedenis als de actuele stand van de moderne hogesnelheidslijnen in de wereld behandeld. Zowel infrastructuur als materieel komen uitgebreid aan de orde.

Lees de boekbespreking.

vorige       start       omhoog