Wien Prater

Bahnhof Praterstern (van 1975 tot 2007: Wien Nord). Dit station is na de oorlog gebouwd, als vervanging van het tijdens de oorlog zwaar beschadigde Nordbahnhof. Op de bovenste foto een maquette (uit Spoor- en tramwegen, juli 1959). De onderste foto heb ik in 1973 gemaakt vanuit het beroemde reuzenrad. Rechts op deze foto het goederenemplacement en het depot. Er waren hier toen nog stoomlocs actief; zie het thema stoom in Wenen.

Wien Prater, 2 september 1973. Vlak bij het station Wien Praterstern en het depot Wien Nord bevindt zich het Prater, een park met diverse attracties. De achtbaan heb ik alleen vanaf de grond bestudeerd.

Het reuzenrad, dat in 1896 door de Engelse ingenieur Walter B. Basset is gebouwd. Ook in Chicago, Londen, Blackpool en Parijs bouwde hij in die tijd reuzenraden, maar die zijn kort daarna weer gesloopt. In 1945 is het oorspronkelijke rad tijdens oorlogshandelingen verbrand, maar in 1947 was het alweer opgebouwd. Op de foto rechtsonder een maquette van het oorspronkelijke rad. De doorsnede van het rad is 61 meter, het hoogste punt is 65 meter boven de grond. Het rad draait langzaam om zijn as, met een snelheid van 0,75 meter per seconde.

Ik ben natuurlijk ook in het rad geweest. Van daaruit heb je een prachtig uitzicht over de stad. Je kijkt recht tegen het station Wien Praterstern aan en het rechts daarvan gelegen emplacement waarop in die tijd nog stoomlocs rangeerden.

In het park is een miniatuurspoorlijn aangelegd. Hierop rijden allerhande fantasievoertuigen, maar bijvoorbeeld ook een fraaie stoomloc naar Engels voorbeeld. Het lijkt een onschuldige attractie, maar er is in 1942 een ernstig ongeval gebeurd, waarbij een dode en zwaargewonden zijn gevallen. De oorzaak was waarschijnlijk dat passagiers tijdens de rit gingen staan. Er bestaan meer banen op deze schaal. De beroemdste is de Romney, Hythe and Dymchurch Railway.

The Third Man

In de film The Third Man (1949) speelt zich een beklemmende scene af in het rad. Je hoort de titelmuziek, gespeeld door Anton Karas op citer. Het nummer is ook bekend als de Harry Lime Theme.

Deze prentbriefkaart heb ik in 1973 tijdens mijn bezoek aan het Prater gekocht.

Heropening van de Romney Hythe & Dymchurch Railway op 1 maart 1946. De burgemeesters van New Romney en Hythe schudden elkaar de hand na aankomst van de eerste trein. Artikel uit Chemins de Fer, mars-avril 1946, numéro 138.

Historical guide to the Romney Hythe & Dymchurch Light Railway. Door C.S. Wolfe. Uitgegeven door de Romney Hythe & Dymchurch Association, New Romney, Kent, 1976. Geschiedenis en beschrijving van de beroemde miniatuurspoorweg in het zuiden van Engeland (vlak bij de uitgang van de tegenwoordige Kanaaltunnel).

Deze lijn, aangelegd in 1926, is ruim 22 km lang en heeft een spoorwijdte van 15" (38 cm). De meeste locomotieven zijn verkleinde versies van bestaande Engelse stoomlocomotieven. De locomotieven worden door één man bediend, maar tijdens opleidingen past er nog wel een tweede man bij. De treinen kunnen 40 km/uur rijden (in verhouding tot hun schaal komt dat overeen met 120 km/uur). Na het overlijden van de oprichters, twee welgestelde heren, raakte de RHDR in de problemen, maar tegenwoordig is de lijn een belangrijke toeristentrekker. Website www.rhdr.org.uk.

vorige       start       omhoog